Kerst

Intussen heeft iedereen meegekregen dat we in de Cariben aangekomen zijn. Martinique is het ook dit jaar geworden en zo te zien is er nauwelijks iets veranderd. Dezelfde loods als voorgaande jaren, alleen is eindelijk de straat bij de havenpromenade af.
Maar kijken hoe ver men komt met het parkeerterrein van de dollar busjes. Ik ben bijna overtuigd als ik in mijn oude foto’s ga graven van 1993 zit het er net zo uit, alleen het barretje in de oude bus is weg. Of was er toen nog geen asfalt? Nou, in ieder geval steekt de oude parkeerplaats nu af bij de nieuwe straat met rotondes.

Zuurstofmasker 

Voor een oversteek is het schip vol met lekkere spullen geladen want onderweg is het slecht boodschappen doen. Als we aankomen is het meeste hiervan op. De “stores” en de koeling zijn bijna leeg. In ruil daarvoor is de voorpiek waar we het afval bewaren helemaal vol. Misschien kan je je een beetje voorstellen hoe het ruikt als een leeg yoghurtbekertje na 2 weken met de temperaturen rond de 25° C in een gesloten ruimte staat. En met ons zestig-en hebben we nog iets meer afval.  Alleen door het goed scheiden van afval en door alle bekertjes, blikjes en verpakkingen goed te spoelen kunnen we voorkomen dat men met zuurstofmasker naar de voorpiek moet gaan. Met de container in de haven zijn we dan ook altijd blij en vullen hem graag en snel. Dat al ons afval daarna met een schip weer terug naar Frankrijk gaat maakt ons niet uit ook klinkt het raar. Maar Martinique heeft zelf geen voorziening om afval te verwerken.

Vriezer blokkade
Met nieuwe crew aan boord zijn we 3 mijl verderop voor anker gegaan om wat onderhoud te doen en een beetje kerst te vieren. Ook is de kerstsfeer hier niet te vergelijken met thuis maar wel worden bepaalde rituelen op de clipper nageleefd.
In de haven van Fort de France kregen wij weer verse goederen aan boord, dus de koeling en de vriezer is weer gevuld. Beter gezegd, het kersteten is alweer vanuit de opslag op het schip, via de handen van de kok in onze buiken verdwenen. En toch zat de vriezer nog zo vol, dat we vannacht even overstag moesten gaan. De lading in de vriezer schoof tegen de deur aan blokkeerde zo de deur grendel. De kok informeerde ons dat we 24 uur de tijd hebben om het schip eens over de ander kant schuin te laten gaan, anders wordt het moeilijker met het lekkere eten. Gelukkig lukte het ons meteen al bij de eerste poging om weer de vriescel in te komen. Gauw alles zeevast gezet en terug gehalsd op de oude koers richting Bequia.



13°09’ N 061°17’ W

about the author

Andi Manser - Kapitein Clipper Stad Amsterdam

Kapitein Andi Manser kwam ooit vanuit zijn geboorteland Zwitserland naar Nederland gefietst in de hoop op zee te kunnen gaan varen. Zijn droom is in 2009 uitgekomen: kapitein van Stad Amsterdam.