In het schijnsel van de maan

Het zeilen op dit stuk richting San Diego is uitdagend. Met prachtig weer en een lopend windje sperren we vooruit. Weliswaar iets te westelijk maar in het noorden was toch geen wind dus liever heerlijk zeilen dan recht op het doel afvaren. Tenslotte zijn we een zeilschip en berekenen onze reizen zo dat we ook tijd hebben voor een kleine omweg. Zuidelijk van Salina Cruz hadden we zelfs windkracht 7 tot 8 en moesten wat zeilen weg halen, maar de volgende dag al kon weer alles bij.

Onze schim voert stiekem een eigen dansje

Na mooi gekleurde zonsondergang is de maan al snel te zien. Ieder avond licht deze iets verder in het oosten op. Omdat deze dagen de omloopbaan van de maan degene vaan de aarde kruist, krijgen wij de maan precies 90° boven ons te zien. Je eigen schaduw is dan het kleinst met een omtrek van wat weinige centimeters om je voeten heen.

En als het bij de tenen wat meer centimeters zijn, komt dat niet door de buik die met de jaren wat aangekomen is, maar omdat men het hoofd naar voren buigen moet om  de silhouet op het dek te zien. Zodra de maan wat lager is, wordt de schaduw weer langer. We zijn gewend dat ons schaduwbeeld ons volgt en precies dat doet wat wij ook doen. Maar op het bewegende schip lijkt het wel of de schim een eigen leven lijd. Stiekem voert hij zijn eigen dansje uit. 

Gezelschap van bekvechtende vogels

Eens westelijk van Acapulco heeft ons de wind weer in steek gelaten. De zeilen konden eraf en de motor ging aan. Dit leek het teken voor de vogels welke al de hele tijd met on mee gevlogen zijn het signaal om aan boord te komen. Na wat gebekvecht was duidelijk wie welke plaats op het stag mocht hebben. De vogels die een plek op de heen en weer schommelende kluiverval veroverden, waren zo bezig met evenwicht houden dat mij vliegen een meer ontspannen oplossing leek. Maar helaas kan ik het niet echt beoordelen omdat ik de inspanning van vliegen niet ken.

Alleen wie sterk genoeg is overleeft

Al gauw hebben onze lifters ontdekt dat op een ra zitten en veel makkelijker manier van reizen is. Blijkbaar was dat zo ontspannend dat al snel het hele dek onder de witte spetters zat. Met alle begrip voor de dierenwereld en het milieu vond ik toch beter middels de misthoorn een einde aan dat gepluimte te maken. Tenslotte hebben we van Charles Darwin geleerd dat alleen wie sterk genoeg is overleeft. Als hen zover de zee op willen vliegen, moeten ze dat helemaal zelf weten en ik ga vanuit dat hen het ook weten en veilig te weg naar de zekere kust vinden.  

17°36’N 104°47’W

about the author

Andi Manser - Kapitein Clipper Stad Amsterdam

Kapitein Andi Manser kwam ooit vanuit zijn geboorteland Zwitserland naar Nederland gefietst in de hoop op zee te kunnen gaan varen. Zijn droom is in 2009 uitgekomen: kapitein van Stad Amsterdam.